Over boterhammen verdienen…

Er staat in de Bijbel dat we moeten zorgen voor de armen, de weduwen en de wezen.
In welk vers stond er ook alweer dat we dat alleen moeten doen als ze hetzelfde wereldbeeld hebben als wij?

Iemand die staat aan te schuiven in de rij bij de voedselbank, heeft die het zelf gezocht? Zijn alle mensen die in schuldbemiddeling zitten sukkels die beter hadden moeten weten? Zijn alle mensen die werkloos zijn te lui om te gaan werken?

Wat als iemand die in een leuk huis woont en met een toffe auto rijdt ineens in de problemen komt? Stel dat zo iemand gedurende een paar weken of maanden nood heeft aan voedselhulp? Gaan we ze pas te eten geven als de auto ingeruild is voor een model dat minstens vijf jaar ouder is? Moeten ze dan eerst het huis verkopen zodat ze in een afgeleefd appartement kunnen gaan wonen, tegen schandalig hoge huurprijzen? Zullen we dan overwegen om hen wekelijks van een paar dozen melk en gedeukte tomaten te voorzien?

Het kan best zijn dan iemand geholpen kan zijn met een cursus budgetbeheer, maar gaan we hen pas helpen als ze een diploma van die cursus kunnen voorleggen? Of bestaat er enige mogelijkheid dat we hen eerst een pak spaghetti, een kom saus en een zakje kaas gaan brengen om dan bij de thee eens voorzichtig over budgetbeheer te beginnen?

Als gebalde vuisten een symbool zijn voor ons oordeel, staan open handen dan symbool voor liefde?

Want armen zullen binnen uw land nooit ontbreken. Daarom gebied ik u: U moet uw hand wijd opendoen voor uw broeder, de onderdrukte en de arme in uw land. (Deuteronomium 15:11)

Staat erachter: “Zorg er wel voor dat ze er wijs mee omgaan en dat ze het alleen spenderen aan dingen die jij goedkeurt?”

Als je geld geeft aan een iemand die het harder nodig heeft dan jij en die koopt er liever sigaretten mee dan bananen om de kinderen mee te geven naar school, dan mag je verontwaardigd zijn. Maar moet dat er ons dan van weerhouden om bananen voor haar te kopen?

En die broers en zussen in hun mooie huisjes met toffe auto’s, die toch honger hebben?

Wat weerhoudt er ons van om een enveloppe met geld in de brievenbus te steken, of een cadeaubon voor een kledingzaak? Waarom nodigen we hen niet uit voor de lunch op zondagmiddag na de kerk? Waarom zetten we geen boodschappenpakket voor de achterdeur zodat ze een leuke verrassing hebben bij thuiskomst?

Natuurlijk kan het zijn dat iemand in een moeilijke situatie terechtkomt door het nemen van verkeerde beslissingen. Pure domheid misschien. Of luiheid. Of hebberigheid die gelijk een boomerang terug gekeerd is.

Maar zijn domheid, luiheid en hebberigheid alleen karaktertrekken van de armen?
En wij, westerse rijken, zijn allemaal heilige beeldjes?

Heeft Jezus zich aan het kruis afgevraagd wie er genade verdiende, en wie niet?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s