Als antwoorden op zich laten wachten…

Als ik zo eens om mij heen kijk, zie ik overal vrouwen die ergens naar verlangen.
Een man, een kind, een job, een groter huis, een beter geïsoleerd huis of een auto die niet om de zoveel dagen in panne staat. En bij anderen draait het niet zozeer om materiële zaken, maar om hun gezondheid of die van iemand waar ze van houden.

Allemaal bidden ze ergens voor. En allemaal wachten ze op antwoord van God.

Maar wat als dat antwoord niet komt? Soms laat God ons wachten. Naar ons gevoel veel te lang wachten.
En soms krijgen we wel antwoord, maar is het helemaal niet wat we gevraagd hebben.

En op andere momenten lijkt het alsof God alleen maar stil is. Ver weg. Onbereikbaar. Onverschillig.

God belooft ons zoveel goeds in de Bijbel, maar soms lijkt het wel alsof die goede dingen alleen maar voor een ander bestemd zijn, en niet voor ons.

Ik heb de Heere gezocht en Hij heeft mij geantwoord en mij gered uit al wat ik vrees.

Vrees de HEERE, u, Zijn heiligen, want wie Hem vrezen, hebben geen gebrek. Jonge leeuwen lijden armoede en honger,maar wie de HEERE zoeken, hebben geen gebrek aan enig goed. (Psalm 34)

Wat als je al jaren bidt voor een familielid dat niks met God te maken wil hebben?
Wat als je bidt om de mogelijkheid om te verhuizen naar een betere plek, maar je financiële omstandigheden zijn er niet naar en je heb het gevoel dat je vast zit?
Wat als je graag ergens anders zou willen gaan werken, maar je wordt nergens aangenomen?
Wat als je al jaren bidt om genezing, maar ze komt er niet?

Als God ons belooft dat we geen gebrek zullen hebben aan enig goed, waarom voelen we ons dan soms door Hem in de steek gelaten?

Wat we moeten leren begrijpen is dat iets wat goed lijkt voor ons, daarom in Gods ogen niet persé goed is voor ons.

In tijden van nood of ziekte leven we dicht bij God. We zoeken God op, lezen in Zijn Woord, we bidden en we delen ons vertrouwen in Hem met anderen? Iemand die bidt om genezing zou dat als een soort win-win situatie kunnen zien. Jij wordt genezen en God wint er ook bij, want Zijn grootheid en almacht wordt duidelijk en Hij krijgt alle eer!
Maar wat als God nu weet dat jij dichter bij Hem zult leven als je niet genezen wordt? Wat als Hij nu vindt dat leven in afhankelijkheid van Hem het beste is voor jou? Wat als het nu beter is voor jou als je je leven lang in een situatie blijft waarin je zult moeten blijven vertrouwen op Hem?

Als we teleurgesteld zijn in God dan is dat eigenlijk omdat we op dat moment méér verlangen naar iets anders, dan naar Hem!

Het leven dat God mij geeft is niet genoeg, het zal pas genoeg zijn als:

  • ik de man van mijn dromen gevonden heb?
  • ik eindelijk een baby heb?
  • ik een job heb waarbij ik minder hard moet werken of meer verdien?
  • ik een huis heb dat groter is?
  • ik weer gezond ben?

Weet je wat goed is? Alles wat je dichter bij God brengt! Niks anders. Alleen dat!

De enige manier om gelukkig te worden is door tevreden te zijn met wat God ons geeft in het leven. Ook al zijn er dingen die we niet begrijpen of moeten we leven in omstandigheden die we zo graag veranderd zouden zien.

Ik kreeg deze week een teleurstelling te verwerken. En dan komen de vragen. Waarom niet? Waarom zo?

Iets is pas goed als het ons dichter bij God brengt en ik kon niet met zekerheid zeggen dat dat het geval zou geweest zijn als ik mijn zin had gekregen in dit verhaal.

En toen werd ik bepaald bij 1 Petrus 1:8-9 en 2 Korinthe 12:9:

Hoewel u Hem niet gezien hebt, hebt u Hem toch lief. Hoewel u Hem nu niet ziet, maar gelooft, verheugt u zich met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde, en verkrijgt u het einddoel van uw geloof, namelijk de zaligheid van uw zielen.

Dus zelfs als ik God niet zie en Hij heel ver weg lijkt, heb ik Hem lief, geloof ik in Hem en stel in mijn vertrouwen op Hem. Ik mag blij zijn dat Hij er is en dat Hij alles ziet. Hij ziet dus ook de situaties waarin we verkeren en Hij houdt dat alles in Zijn hand.

Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.

Zijn genade is genoeg. En dan mogen we dankbaar zijn dat er genade is als we Hem om vergeving vragen voor onze teleurstelling. Want teleurstelling gaat toch vaak gepaard met ontevredenheid, of niet soms?

Laten we erop vertrouwen dat Hij ons de kracht geeft om door te gaan. Het maakt niet uit welke zorgen je nu hebt.

Is Hij het niet die ons kracht geeft in onze zwakheid?

In Hem verbonden,

Evie

Photo Credit: Unsplash

 

6 thoughts on “Als antwoorden op zich laten wachten…

  1. Kom voor t eerst op je blog..en wat een mooi stukje zo herkenbaar..laat nou psalm 34 onze trouwtekst zijn..”die de Heere vreze hebben geen gebrek! En zo is het ook! Dank je wel voor dit mooie stukje..
    Groetjes, Annemarie

    Like

  2. Mooi stukje. Ik heb een chronische aandoening waardoor ik al 36 jaar pijn lijdt. Ik bid er allang niet meer voor. Het gaat Hem om mijn ziel en niet om mijn lichaam. Dat blijf ik soms toch lastig vinden. Want hier op aarde zit ik nu eenmaal in dit lichaam…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s